بازنگری بازیگران انرژی در نقشه انتقال نفت؛ تغییر مسیرهای حمل، افزایش استفاده از بنادر جایگزین و بازنگری در الگوهای انتقال نفت نشان می‌دهد که تحولات تنگه هرمز می‌تواند تأثیر بلندمدتی بر تجارت انرژی و صنعت کشتیرانی جهان بگذارد.

به گزارش پایگاه خبری آب‌های آزاد، تداوم محدودیت‌ها و ریسک‌های امنیتی در تنگه هرمز، الگوی تجارت نفت و حمل‌ونقل دریایی در خلیج فارس را دستخوش تغییر کرده است به‌گونه‌ای که بخشی از محموله‌های نفتی از مسیر‌های جایگزین و عملیات انتقال کشتی به کشتی جابه‌جا می‌شوند و بنادر خارج از محدوده تنگه با افزایش فعالیت روبه‌رو شده‌اند.

با وجود تداوم عبور بخشی از محموله‌های نفتی از تنگه هرمز، حجم تردد و انتقال نفت در این آبراه همچنان با سطح پیش از بحران فاصله دارد.

در همین حال، شرکت‌های فعال در حوزه تجارت و حمل‌ونقل نفت برای حفظ جریان صادرات، به استفاده بیشتر از مسیرهای جایگزین و روش‌های متفاوت انتقال محموله روی آورده‌اند.

یکی از تحولات قابل توجه در این زمینه، افزایش عملیات انتقال نفت از یک کشتی به کشتی دیگر (STS) در محدوده خلیج عمان است. این روش به فعالان بازار اجازه می‌دهد بخشی از عملیات جابه‌جایی محموله‌ها را خارج از مسیرهای سنتی انجام دهند؛ هرچند افزایش چنین عملیاتی، پیچیدگی‌های لجستیکی و هزینه‌های حمل را نیز افزایش می‌دهد.

همچنین بنادر خارج از محدوده مستقیم تنگه هرمز، از جمله دقم، خورفکان و صلاله، در نتیجه تغییر مسیر فعالیت کشتی‌ها با افزایش اهمیت عملیاتی مواجه شده‌اند. این بنادر می‌توانند نقش مهم‌تری در پشتیبانی از زنجیره تأمین، خدمات‌رسانی به کشتی‌ها و جابه‌جایی محموله‌ها ایفا کنند.

بنابر اعلام Reeve Hayward، تغییر مسیر کشتی‌ها و افزایش ریسک‌های عملیاتی، هزینه‌های بیمه، حمل‌ونقل و زمان تحویل محموله‌ها را تحت تأثیر قرار داده است. این شرایط به‌ویژه برای شرکت‌های کشتیرانی، مالکان نفتکش‌ها و صاحبان کالا که به مسیرهای سنتی خلیج فارس وابستگی دارند، اهمیت زیادی دارد.

این گزارش در جمع‌بندی تأکید می‌کند که تجارت دریایی در منطقه متوقف نشده، بلکه در حال تطبیق با شرایط جدید است. تغییر مسیرهای حمل، افزایش استفاده از بنادر جایگزین و بازنگری در الگوهای انتقال نفت نشان می‌دهد که تحولات تنگه هرمز می‌تواند آثار بلندمدتی بر جغرافیای تجارت انرژی و صنعت کشتیرانی جهان بر جای بگذارد.