استفاده از مشوق برای کاهش مصرف سوختهای کمکربن؛ قرار است با تعیین استاندارد جهانی شدت انتشار سوختهای دریایی و در نظر گرفتن سازوکار مالی برای کشتیهایی که به اهداف تعیینشده دست نمییابند، استفاده از سوختهای کمکربن تسریع شود.
به گزارش پایگاه خبری آبهای آزاد، سازمان بینالمللی دریانوردی (IMO) در آستانه نشست پایان ماه نوامبر 2026 با اختلافنظر اعضا بر سر چارچوب جهانی کربنزدایی کشتیرانی روبهروست، اختلافاتی که به طور عمده بر سازوکار مالی کاهش انتشار، هزینههای انطباق و نحوه اجرای مقررات متمرکز شده و دستیابی به توافق نهایی را دشوار کرده است.
بنابر اعلام رسانههای تخصصی دریایی، کشورهای عضو سازمان بینالمللی دریانوردی در آستانه نشست کمیته حفاظت از محیط زیست دریایی (MEPC 85) همچنان بر سر نحوه اجرای چارچوب Net-Zero و ابزارهای اقتصادی مرتبط با کاهش انتشار گازهای گلخانهای در صنعت کشتیرانی اختلاف دارند.
بر اساس چارچوب پیشنهادی، قرار است با تعیین استاندارد جهانی شدت انتشار سوختهای دریایی و در نظر گرفتن سازوکار مالی برای کشتیهایی که به اهداف تعیینشده دست نمییابند، استفاده از سوختهای کمکربن و فناوریهای پاک تسریع شود. با این حال، بخش مالی این طرح، از جمله پرداختهای مرتبط با انتشار کربن و ایجاد صندوق تحت مدیریت IMO، همچنان یکی از مهمترین محورهای اختلاف میان کشورهاست.
ایالات متحده با پرداختهای اجباری و ایجاد سازوکار مالی بینالمللی مخالفت کرده و برخی کشورها نیز نگرانیهایی درباره هزینههای اقتصادی اجرای مقررات، دسترسی به سوختهای جایگزین و تأثیر این سیاستها بر صنعت کشتیرانی و کشورهای در حال توسعه مطرح کردهاند.
در مقابل، اتحادیه اروپا و شماری از کشورهای حامی چارچوب موجود بر ضرورت ایجاد مقررات الزامآور جهانی و حفظ اهداف کاهش انتشار تأکید دارند.
نشست گروه کاری بیندورهای کاهش انتشار گازهای گلخانهای از کشتیها از ۲۳ تا ۲۷ نوامبر برگزار میشود و پس از آن، نشست MEPC 85 از ۳۰ نوامبر تا ۳ دسامبر ادامه خواهد داشت.
انتظار میرود مذاکرات این نشست بر بررسی پیشنهادهای اصلاحی و یافتن راهحل برای اختلافات موجود متمرکز باشد. همچنین، نشست فوقالعاده کمیته که برای بررسی و تصویب چارچوب در ۴ دسامبر پیشبینی شده، به نتیجه مذاکرات MEPC 85 وابسته خواهد بود.
تداوم اختلافات میتواند روند تصویب مقررات جهانی کربنزدایی کشتیرانی را با تأخیر مواجه کند و بر تصمیمگیری شرکتهای کشتیرانی در زمینه سرمایهگذاری در کشتیهای جدید، سوختهای جایگزین و فناوریهای کاهش انتشار تأثیر بگذارد.
از سوی دیگر، فعالان صنعت بر ضرورت دستیابی به مقررات یکپارچه جهانی تأکید دارند تا از تعدد الزامات منطقهای و افزایش هزینههای انطباق جلوگیری شود.
ثبت دیدگاه